اشعار

1151. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1723/1-عکسی آغاز: ماهی که از وفور غم او را مثال نیست ×× شادی در او شعار به جز بدسکال نیست؛ انجام: هرگز به پا به دهر عزایی چنین نکرد ×× تا چرخ سفله بود، خطایی این چنین نکرد ×× با هیچ آفریده جفایی چنین نکرد تضمین دوازده بند محتشم کاشانی، تخمیس، گویا از «خرم» که در پایان آن آمده: چون نظم یافت ماتم سبط شه، حسین ×× افکند شور و غلغله در خلق عالمین / «خرم» خروش برکش و بر گو بشور و شین ×× خاموش «محتشم» که ز ذکر غم حسین؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: 1243ق؛ افتادگی: آغاز؛ 18ص(ص 1-18). [عکسی ف: 1 - 74]