اشعار

1020. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 5443 آغاز: بسمه، باب کاکل: نازم به کاکل تو که چون طره ات کنون ×× سر رشته ستم همه چشمت بآن دهد؛ انجام: زمن سؤال نمودی که خوب تری یا من ×× قسم بابرویت ای نازنین تو خوبتری قصاید است در موضوعات گل و بلبل، زلف و ابرو، کاکل، لب، خط و خال، چشم و مژگان، جمال، دست و پا، انگشت، زیور، قد و خرام، کمر، دهن، زنخدان، هجران و وصل، انتظار، خواجگی و بندگی، دام و دانه، بند و کمند، غم و شادی، خار و گل و بلبل، عقل و عشق، میکده و میخانه و فروش، خانقاه، نظایر، عاشق و معشوق به اسم و جنون و سواری معشوق، خواب و بیداری، سگ، گریبان، طرب، مشی، هوس، ضعف و ناتوانی، آه و ناله، سپاه و لشکر، دل و قفس، اول سفر و وداع، درد بیماری و فرار، عناصر، قاصد و نامه و مکتوب، خانه و بتکده، بیگانه و آشنا، کفن و تابوت، آینه و شکن، شکایت و پیمان، یادگار، پشیمانی و ندامت، آمدن و رفتن، وفا و جفا، جور و ستم، با عنوان‌های «باب»، نام شاعران در آغاز نسخه در هامش است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ مهر: فرخ سیر، نیر الدوله 1206؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج تریاکی لایی گرداگرد و عطف مشکی، 147گ، 15 سطر (8×14)، قطع: ربعی، اندازه: 13×20سم [ف: 16 - 9]