اشعار

540. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1162/12-طباطبائی مثنوی ماده تاریخ بنای عمارت شاهی است. از منشات میرزا بدیع الزمان پسر میرزا طاهر نصر آبادی در مدح سلطان حسین صفوی و تاریخ پایان عمارت شاهی. این مثنوی 32 بیت است از میرزا بدیع نصرآبادی که هر مصراع آن با عدد 1116 که تاریخ پایان عمارت شاه سلطان حسین صفوی است مطابقت دارد و کنار اشعار نوشته است. شاعر در برخی از ابیات نام خویش (بدیع) را آورده است، در صدر قصیده آمده است: «تاریخ عمارت شاه سلطان حسین از گفته میرزا بدیع نصر آبادی. ز امر باقی رسم عدالت ×× بهار جنت آثار ولایت ... / بدیع اینجا گمان درک یقین است ×× که اقدس کعبه ایران زمین است»؛ خط: شکسته نستعلیق خوب، کا: آقا نور ابن حاج نقد علی، تا: قرن 12؛ 2گ (11-12) [ف: 23 - 649]