اشعار

482. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 8749 مثنوی عرفانی است ناظم خود را مجذوب شیدا می‌خواند، در آن آمده است: «گفته است در مثنوی سلطان ما ×× چون خدا آید شود جوینده لا»، نیز: «مرشد ما این چنین فرموده است» آیات و احادیث در آن تفسیر می‌شود و مناجات دارد. نمونه عنوان‌ها: در بیان معنی تصوف و صفت فقر، در بیان سماع و اقسام او، در بیان قدمت عشق مجازی و توصیف عشق حقیقی، در بیان انذار نفس خود ناظم این کتاب، در بیان تجلی اسما و صفات و تجلی ربوبیت و تجلی الوهیت، در بیان شیخ و اقسام او، در بیان ذکر و اقسام او. در بیان ده چیز که طلب وی لازم است و آن منقسم به ده «فصل»: 1. بیان ترک دنیا، 2. مخالفت نفس و ترک هوا، 3. بیان ترک مصاحبت ناجنس و فوائد خلوت و عزلت، 4. ترک سخن، ... 10. ترک شهرت، در بیان معنی اتحاد عاشق و معشوق و یک رنگ شدن در کارخانه صبغة الله، در بیان خوف از حق تعالی و بیان توبه و انابت؛ خط: نسخ، کا: بخارایی، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سرخ مقوایی، رحلی کوچک، 112گ، 19 سطر (8×16)، اندازه: 12×22سم [ف: 17-212]