اشعار

285. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1856-عکسی آغاز: العلم قدراً انفس الاشیاء ×× داما فیض ایما دماء / اصداقه بشی القلوب کانها ×× فی الافترار مباسم الشنباء؛ انجام: و جعل خاتمتی خیراً و عافية ×× یا معدن الجود و الاحسان و الکرم / علیک منی سلام الله ما انطقت ×× بحمده كل حين سائر الامم قصیده‌هایی است در ستایش: «هذه قبة سمت نوراء ×× ام هی العرش اذ لها استعلاء ... حبذا مشهد الى الله باب ×× لم يزل للورى اليه الاياب»؛ خط: نسخ خوش، بی‌کا، بی‌تا؛ با یادداشت درگذشت معاون الایاله میرزا سید حسین خان که در همدان می‌زیسته، جمعه 16 صفر 1355ق؛ 348ص، 10 سطر (8×15)، اندازه: 21×30سم [عکسی ف: 1 - 173]