اشعار

130. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 102/3-طباطبائی اشعاری است از: ابو نراس، ابن رفاعه، شیخ وفائی، بهاء زهیر، شهاب الدین عمری (نامه منظوم او است به صلاح الدین صفدی)، ابن ملیک الحموی، سودی، شمس الدین ابن الصائغ، صفی الدین حلی، شیخ عبدالهادی السودی، حاجری، شیخ ابوالفضل ابن الوفائی، بدیع الزمان همدانی (نامه‌هایی از او)، النواحی، قینان شاعر، عبدالله بن الحجاج (ترجمه‌ای کوتاه و شعر و داستانی از او)، شیخ بهائی (اشعاری است از او خطاب به دوستان در مشهد رضوی و نجف و به هنگام ورود به مدینه)، العفیف السلیمانی، محمد بن منصور نیشابوری فقیه شاگرد غزالی، لیلی الاخلیه، عمر بن الفارض، بکری، سید علی، عمر بن عبد العزیز، محمد بن علی ابن ابی الصقر شافعی، ابو الجرائر حسن ابن علی الکاتب الواسطی، یحیی بن خالد برمکی، یزید بن معاویه، امرؤالقیس (قصیده لامیه او)؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: فرنگی سفید، جلد: تیماج قهوه‌ای یک‌لا، 23ص (62-84)، قطع: خشتی، اندازه: 15×21سم [ف: 22 - 22]