نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بی‌کاتب
- تاریخ کتابت:
- 989ق (989 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 47 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 2 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 12/5×18سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • تیماج قهوه‌ای عطف قرمز
آغاز نسخه
« غذيت بعلم النحو اذ درلى ثديا ×× فجسمی به ینمی و روحی به تحیا ... الا ان علم النحو قد باد اهله ×× فما ان ترى في الحی من بعدهم حيا / ساتر كه ترك الغزال لظله ×× و اتبعه هجرا و اوسعه قلبا / و اسمو الى الفقه المبارك انه ×× ليرضيك في الاخرى و يحظيك فى الدنيا / هل الفقه الااصل دین محمد ×× فجر دله عزما و جددله سعیا »
انجام نسخه
« و كان الامام الشافعي معظما ×× اليه انتهت فى عصره رتبة الفتيا / حكيم قريش في صميم نصابهم ×× صحيح انتساب لا ولا سببا / و لما اتى مصر انبرى لاذائه ×× اناس طووا كشحا على بغضه طيا ... اتى ناقدا ماحصلوه وها دما ×× لما اصلو اذ كان بينا نهم و هيا / فدسوا اليه عند ما انفردوا به ×× شقيا لهم شل الاله له يديا / فشج بمفتاح الحديد جبينه ×× و راح قتيلا لا بكاء و لانعيا. ./ و كان شهيد الدار ثانی شهیدها ×× و من اهل مصر كان فيها لهم نعيا / سمى روحه لما قضى نحبه ضحى ×× الى العالم العلوى يسرى به سريا ... فرعيا لعلم كان اتحفنا به ×× و سقيا بقبر ضم جثمانه سقيا
قصیده در مدح شافعی است. نام گوینده قصیده در نسخه صریحا یاد نشده و بالای نسخه درباره سراینده چنین آمده است: «قال الشيخ الامام العالم ... المتقن فى العلوم باسرها خصوصا العربيه فهو المسمى بها يمدح الامام الشافعی». سراینده در ضمن قصیده از دانش‌های مختلف شافعی و برخی از کتاب‌های او و بزرگانی که ملاقات کرده با اشارت یاد می‌کند و نیز از ناسازگاری روزگار در آخر با او در مصر، در این قصیده درباره توطئه‌ای که بر ضد او ترتیب داده شد و کار به کشته شدن او کشیده سخن رفته است »
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 3 • صفحه 651 • ردیف 47
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
47. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1103/2-طباطبائی
آغاز: غذيت بعلم النحو اذ درلى ثديا ×× فجسمی به ینمی و روحی به تحیا ... الا ان علم النحو قد باد اهله ×× فما ان ترى في الحی من بعدهم حيا / ساتر كه ترك الغزال لظله ×× و اتبعه هجرا و اوسعه قلبا / و اسمو الى الفقه المبارك انه ×× ليرضيك في الاخرى و يحظيك فى الدنيا / هل الفقه الااصل دین محمد ×× فجر دله عزما و جددله سعیا؛ انجام: و كان الامام الشافعي معظما ×× اليه انتهت فى عصره رتبة الفتيا / حكيم قريش في صميم نصابهم ×× صحيح انتساب لا ولا سببا / و لما اتى مصر انبرى لاذائه ×× اناس طووا كشحا على بغضه طيا ... اتى ناقدا ماحصلوه وها دما ×× لما اصلو اذ كان بينا نهم و هيا / فدسوا اليه عند ما انفردوا به ×× شقيا لهم شل الاله له يديا / فشج بمفتاح الحديد جبينه ×× و راح قتيلا لا بكاء و لانعيا. ./ و كان شهيد الدار ثانی شهیدها ×× و من اهل مصر كان فيها لهم نعيا / سمى روحه لما قضى نحبه ضحى ×× الى العالم العلوى يسرى به سريا ... فرعيا لعلم كان اتحفنا به ×× و سقيا بقبر ضم جثمانه سقيا
قصیده در مدح شافعی است. نام گوینده قصیده در نسخه صریحا یاد نشده و بالای نسخه درباره سراینده چنین آمده است: «قال الشيخ الامام العالم ... المتقن فى العلوم باسرها خصوصا العربيه فهو المسمى بها يمدح الامام الشافعی». سراینده در ضمن قصیده از دانش‌های مختلف شافعی و برخی از کتاب‌های او و بزرگانی که ملاقات کرده با اشارت یاد می‌کند و نیز از ناسازگاری روزگار در آخر با او در مصر، در این قصیده درباره توطئه‌ای که بر ضد او ترتیب داده شد و کار به کشته شدن او کشیده سخن رفته است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 989ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای عطف قرمز، 2گ (35-36)، قطع: رقعی، اندازه: 12/5×18سم [ف: 23 - 553]