وقایع کربلا و احوالات حضرت زینب

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10414/1 آغاز: ... که از روایت می‌برد بگور حسین ×× رسیده وقت خورد آب حلقم از خنجر / رسیده وقت خورد آب حلقم از خنجر ×× رسیده وقت که زینب کند سیاه بسرمن آن جناب چنین می‌فرمود و زینب خاتون گریه نمود و اهل بیت زار زار می‌گریستند جناب زینب خاتون خود را بر روی قبر جد بزرگوار انداخت عرض کرد؛ انجام: این لب را که تو چوب می‌زنی محمد او را چون شیره جان می‌مکید ای یزیداگر گل نیست لیکن غنچه اینجاست×× نشان بوسه از لبهایش پیداست / چه بوسیده لبش ختم رسالت ×× خطا یا قوت بنوشته شهادت بی‌کا، بی‌تا؛ مهر: کتابخانه توکلی کرمانی؛ جلد: تیماج، 26گ (1-26)، 13سطر (8×14/5)، اندازه: 10×19/5سم [ف: 19-547]