شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/327509
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
✓
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
✓
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- 1101ق (1101 هـ.ق)
- محل کتابت:
- قمصر کاشان، به دستور مولی محمد علم الهدی إبن فیض کاشانی
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 88 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ (زیبا)
- تعداد برگ و سطر:
- 6 برگ • 15 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 12/5×19سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« الحمدلله على نعمائه المتواترة و آلائه المستفيضة المتكاثرة ... و بعد، فهذه رسالة عزيزة موسومة بالوجيزة تتضمن خلاصة علم الدراية و تشتمل على زبدة ما يحتاج اليه اهل الرواية جعلتها كالمقدمة لكتاب الحبل المتین و علی الله اتوکل و به استعین. و هی مرتبة على مقدمة و فصول ستة و خاتمة ... »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« بعين البصيرة و يحمده المتناولون بيد غير قصيرة. و اسأل الله التوفيق لاتمامه و الفوز بسعادة اختتامه انه سميع مجيب. »
مهرها، یادداشتهای تملک و وقفیات نسخه
مهر: محمد علم الهدی إبن فیض کاشانی «بمحمد علم الهدی علم الهدی علم الهدی» (بیضوی)، نصیرالدین سلیمان بن علم الهدی «یا محسن اغفر بمحمد علم الهدی نصیرالدین سلیمان» (بیضوی)
یادداشتهای انتقادی و تصحیحی فهرستنگار:
•
از روی نسخه تصحیح شده به خط فیض کاشانی از روی نسخهای که در سال 1024ق بر شیخ بهائی قرائت شده
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 34 • صفحه 276 • ردیف 88
فهرستنگار مأخذ چاپی:
• متولد 1310 هـ.ش
سید احمد حسینی اشکوری
مأخذ تفصیلی و جلد فهرست:
فهرست نسخه های خطی کتابخانه عمومی حضرت آیة الله العظمی مرعشی نجفی - 34
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
88. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13455/9
آغاز و انجام: برابر
خط: نسخ زیبا، بیکا، تا: 1101ق، جا: قمصر کاشان، به دستور مولی محمد علم الهدی إبن فیض کاشانی؛ از روی نسخه تصحیح شده به خط فیض کاشانی از روی نسخهای که در سال 1024ق بر شیخ بهائی قرائت شده، کتابت شده است، یادداشت مولی محمد علم الهدی در این مورد، در پایان نسخه در یک صفحه کامل آمده است، محشی با نشان «منه» و «12»؛ مهر: محمد علم الهدی إبن فیض کاشانی «بمحمد علم الهدی علم الهدی علم الهدی» (بیضوی)، نصیرالدین سلیمان بن علم الهدی «یا محسن اغفر بمحمد علم الهدی نصیرالدین سلیمان» (بیضوی)؛ 6گ (64-69)، 15سطر (7×11)، اندازه: 12/5×19سم [ف: 34-143]