وامق و عذرا

15. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 9600 آغاز: اما راویان اخبار و ناقلان آثار بدیع گفته و روایت کرده‌اند که چون پدر شاه وامق وفات کرد پس شاهزاده بر مسند حکم نشست، نشسته بر سریر عدل و انصاف ×× رسیده باجش از اطراف و اکناف؛ انجام: قافیه سنجان که سخن درکشند×× گنج دو عالم به سخن درکشند و الله اعلم بالصواب. تأمل کن که شاهان اولوالعزم ×× چه سان بیدار دل رفتند ازین بزم / این کهنه رباط را که دنیا نام است××پس مانده صد هزار خاص و عام است / بزمیست که وامانده صد جمشید است×× گوریست که تکیه گاه صد بهرام است آمیخته‌ای از نثر و نظم می‌باشد و از اول کسر دارد؛ خط: نستعلیق ناخوش و مغلوط، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ واقف: خان بابا مشار، اردیبهشت 1346؛ جلد: میشن، 206گ، 13سطر، اندازه: 22×18سم [ف: 9-363]