نهج البلاغة (ترجمه و شرح)

2. تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: 744/2 آغاز: بسمله. اما بعد حمدالله الذی جعل الحمد ثناء لنعمائه ... و سببا الزيادة احسانه حمد ثناییست با زبان در مقابل نیکویی که از صاحبش باختیار صادر شود ... اللمع جمع لمعه جمع پاره گیاه خشک در میان گیاه تر ... اقطاب ثلثه ... و سم آنها حکمتها و مواعظ تنها همان خطبه است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز؛ محشی؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، 8گ (44پ-51پ)، 13سطر (7×14)، اندازه: 13×19/5سم [ف: -378]