النهاية في مجرد الفقه و الفتاوى (ترجمه)

3. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 292/2 آغاز: بسمله. الحمدلله ولی الحمد و موجبه و صلى الله على خير (ته من) خلقه محمد و آله الطاهرين من عترته و سلم تسليما كثيرا كثيرا. مجلد اول از کتاب نهایه. و این مجلد ده کتاب است. کتاب اول در طهارة و این کتاب ده بابست. باب اول در آنکه طهارت چه و چگونگی ترتیبش. طهارت در شریعت نام آن چیزیست که بدان مباح بود در نماز رفتن و آن بر دو ضرب است یکی وضوء است و تیمم و مدار هر دو بر چهار چیز است.آغاز نسخه ما: کتاب الوصية و احکامها باب در حث کردن بر وصیت. خدای تعالی میگوید: کتب علیکم اذا حضر احدكم الموت ... على المتقین و روایت کرده اند از پیغمبر ص که وی گفت هر که بی وصیت بمیرد مرگش مرگ جاهلیت بود؛ انجام: و اگر کسی چیزی را از ملاهی که روا نبود تملک آن عمل نمودن (بملک گرفتن وی) چون طنبورها و چغانه‌ها (چغانها و طنبورها) و مانند این (آن) بر مسلمانان تباه کند بر وی چیزی نبود و اگر بر ذمی تباه کند در حرز آن ذمی بروی بود ضمان آن. پس اگر بروی تلف کند و وی آن چیز (از آن) بظاهر کرده بود بوی (بروی) چیزی نبود بهیچ حال (و الله اعلم و احکم) و الله اعلم بالصواب و اليه المرجع و المآب (پایان باب 11 کتاب 12 جلد 2). نسخه از کتاب 9 در وصیت است تا کتاب 12 دیات و از جلد دوم نهایه است، ترجمان این پارسی دانسته نشد که کیست و همین اندازه از خود آن پیدا است که از گیلان و طبرستان یا شاید از ری و کاشان باشد و پیش از 892 و گویا هم پس از محقق حلی و علامه حلی می‌زیسته است؛ خط: نستعلیق، کا: اصفهانی، مجدالدین بن شرف الدین، تا: قرن 10؛ مهر: «یوسف ایها الصدیق» و عبده فرامرز اسفندیار»؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج، 64گ (24 ر- 87 پ)، 19سطر (9×14)، اندازه: 12×18سم [ف: 5-1828]