النفحة المسكية فى الرحلة المكية

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1277 ط آغاز: الحمدلله ... اما بعد فهذة کلمات حکاها ابن عبدالله افندی فی قصة ذهاب والده. قال و لنذکر قصة ذهاب الوالد رحمه الله تعالی الی شاه العجم ... قال الوالد ... فی النفحة المکیة (کذا) فی الرحلة المکیة ما نصه و قصة ذلک باختصار ان مملکة العجم لما اضمحلت و ملک الافغان دار مملکتهم اصفهان؛ انجام: فسألت لم هذا الازدحام و المغالبة فقیل ان الشاه اذا سمع ازدحامهم و مغالبتهم.انجامه: هذا آخر ما وجدناه منقولاً من ابن عبدالله افندی علیه ما یستحقه و الحمدلله علی قوة الاسلام فی زماننا هذا ببرکة حضرة ظل الله فی العالمین سلطان السلاطین و خاقان الخواقین الشاه. بخشی از آن؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 13؛ بر نوشته از خط پسر مؤلف؛ تملک: محمد بن صادق حسینی طباطبایی مورخ 24 جمادی الثانی 1331ق؛ جلد: مقوایی، 23گ، 16سطر ، اندازه: 10×15سم [ف: 24/2-194]