نفحة الانوار

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: بدون شماره/12 آغاز: ای رخت آینه طلعت ذات×× صفت لعل لبت آب حیات. در ستایش استاد خویش آقا محمدعلی عاشق علی شاه کومالکی می‌گوید: پیر ما ماه فلک پیما بود ×× پیر ما مهر جهان آرا بود / دو جهان بر خدمش هندویی×× مشتری چشم عطارد رویی / قطب افلاک ولایت دل او×× هر نفس مهر و مهی حاصل او / من ملایک به طوافش دیدم×× اولیا قاف به قافش دیدم / همه ذرات باو گویا بود×× در گهش سینه ده سینا بود / عشق معشوق صفت عاشق نام×× بد محمد علی آن ماه تمام؛ انجام: سال هجرت به هزار و سیصد×× نوزده بود به توفیق احد / دوم ماه صفر در تهران×× روز سه‌شنبه بهرام نشان / از کم و بیش بیک ماه کشید×× در توحید درین عقد فرید / گفته شد از کرم یزدانی×× چه گر از بخش ایزد دانی / قلم بانغم سید عین×× گفت یا رب نظری کن به حسن / دمبدم باد درود از دم پاک×× بر روان بخش روان لولاک / آل و اصحاب ورا باد سلام×× صلواتی ز ملیک علام بی‌کا، بی‌تا [نشریه: 5-743]