نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/318667
کتابخانه و مخزن نگهداری: دانشگاه
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 3594/4

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

تاریخ کتابت:
1290ق (1290 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 10 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نستعلیق
تعداد برگ و سطر:
37 برگ • 5 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
12×18سم
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • مقوایی

آغاز نسخه

« هذه الفصول منتخبة من الكتاب المسمى بنسيم الصبا للفاضل الاديب الحسن بن عمر بن الحسن بن حبيب. بسمله. حضر فصول العام مجلس الاداب فى يوم بلغ فيه الاريب نهاية الارب بمشهد من ذوى البلاغة و مقتنى صناعة الصناعة فقام كل منهم يعرب عن نفسه و يفتخر على ابناء جنسه فقال الربيع انا شباب الزمان »

انجام نسخه

« و الله يهدى الى سواء السبيل و هو حسبنا و نعم الوكيل. گزیده‌ای است از آن در ده فصل، کسی در پایان می‌نویسد که من این کتاب را در جوانی نوشته بودم ولی آن را گم کردم ولی نیایم ابومنصور حسن این چند فصل را گزین نموده و در پایان آن اندکی از دیباچه اش را گذارده است »
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 33 • صفحه 389 • ردیف 10
محمدتقی دانش پژوه
فهرست‌نگار مأخذ چاپی: • 1290 – 1375 هـ.ش
محمدتقی دانش پژوه
مأخذ تفصیلی و جلد فهرست:
فهرست کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران - 12
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
10. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3594/4 آغاز: هذه الفصول منتخبة من الكتاب المسمى بنسيم الصبا للفاضل الاديب الحسن بن عمر بن الحسن بن حبيب. بسمله. حضر فصول العام مجلس الاداب فى يوم بلغ فيه الاريب نهاية الارب بمشهد من ذوى البلاغة و مقتنى صناعة الصناعة فقام كل منهم يعرب عن نفسه و يفتخر على ابناء جنسه فقال الربيع انا شباب الزمان؛ انجام: و الله يهدى الى سواء السبيل و هو حسبنا و نعم الوكيل. گزیده‌ای است از آن در ده فصل، کسی در پایان می‌نویسد که من این کتاب را در جوانی نوشته بودم ولی آن را گم کردم ولی نیایم ابومنصور حسن این چند فصل را گزین نموده و در پایان آن اندکی از دیباچه اش را گذارده است؛ خط: نستعلیق، کا: کاشانی، محمد بن محمد باقر، تا: 1290ق؛ جلد: مقوایی، 37ص (233-269)، 5 سطر (7×13)، اندازه: 12×18سم [ف: 12-2605]