نزهة الارواح

39. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1038/1 آغاز: نزهة الارواح فصل پانزدهم در حقایق عشق من نزهة الارواح. زهی عشق که هر که با او چون تیر راست نشد هرگز در شست او نیامد. و هر که چون تو ز پی خود پوشیده نداشت گمان او نکشید تمثیل: آتشی در بیخ نی افتاده بود و میسوخت نی گفت این آتش چو کرده ام که مرا میسوزی ؟ گفت دعوی بی معنی کرده میگوئی «نیم» و همچنان درند خود مانده و شب و روز با برگ خود میسازی. لم تقولون مالا تفعلون ؟ و الله اعلم؛ انجام: بر ارباب حقیقت پوشیده نماند که این بنده را چون ماده آنمقدار قابل نبود که ادراک این گفتگوها تواند کرد اگر سهوی شده باشد بر این کمترین نگرفته در اصلاح کوشند و در پرده در سر عیبهای این فقیر پوشند. در تاریخ سنه 1055 حسب الفرموده خدیو خجسته اطواری مخدوم نیکو سیرت درویش صورت کهف الحاج حاجی محمد باقر صاحب سلمه الله تعالى باعث وضع این صحایف شد. نسخه دارای مقاله 15 و 14 و 12 و 13 و 16 است و آمیختگی و افزوده دارد؛ خط: شکسته تعلیق، کا: محمد درویش، تا: 1055ق، به دستور حاجی محمد باقر صاحب؛ 9گ (10پ-18پ) [ف: 3-509]