نذر صدقه و عتق بعد از وفات

1. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 1076/3 آغاز: بسمله اقل داعیان بعرض می‌رساند که چون حسب الامر الاعلی طلبه محمد شفیع مدرس مشهد مقدس عموما مأمور بودند که درمسئله معینه که مشروحا مذکور میشود هریک را آنچه بخاطر باشد تحریر و عرض نمایند بنابراین داعی را نیز آنچه بخاطر قاصر رسیده عرض می‌نماید از عبارات متأخرین فقها و فتاوی ایشان چنین معلوم می‌شود که اگر کسی نذر کند که مملوک؛ انجام: پس در صورت که مؤکد بنذر باشد بطریق اولی پس تأمل و توقف هست در زیاده از ثلث است نه از ثلث والله اعلم بحقایق الامور والحمدلله اولا و آخرا و ظاهرا و باطنا و صلی الله علی محمد و آله اجمعین تحقیقی است که به وسیله یکی از شاگردان محمد شفیع مدرس مشهد مقدس و به دستور او پیرامون مسئله‌ای که اگر کسی نذر کند که مملوک او بعد از فوت او آزاد باشد یا مال او بعد از فوت او صدقه باشد این نذر او منعقد و از اصل ترکه مخرج می‌دانند، برخی از مطالب تحت عنوان «اگر کسی گوید، جواب این است»، مؤلف در این رساله به دلیل شیخ علی رحمه الله در شرح قواعد و شهید ثانی ره در شرح لمعه ناظر است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ مهر: حاج سید سعید؛ کاغذ: اصفهانی، 16گ (79-94)، 17 سطر (7×13)، اندازه: 11/5×18سم [ف: 3-1475]