ندیم الفضلاء

قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: 4353 آغاز: سپاس حضرت عزت - عزت حضرته - که نعمت بی منتش از وصمت منت و سپاس بیرونست و از حیز حصر و قیاس افزونست غایت ناسپاسی است و اظهار شناخت خفی مطلقی که غایت حق معرفتش اعتراف به عجز از شناسائی است؛ انجام: ثم التفت الى خالد و قال یا ابا صفوان هذا كلام قد ذهب اهله فقال خالد هذا كلام ما خلق الله له اهلا. خط: نسخ و نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1046-1054ق؛ مصحح؛ جلد: تیماج، 355گ، اندازه: 17×28سم [محدث ارموی مخ: 3-1605]