نجوم

26. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 202/2-عکسی آغاز: بسمله. حمدله. عاقبة. صلاة. این رساله ای است پارسی که در وی بیان معرفت سیر آفتاب و مهتاب که در بروج چندی می‌باشد، و در فلان برج کی می‌آید و دانستن موسم زراعت و سایه اصلی؛ انجام: قصبه سنی و سرکار سیوستان و قصبه ما تهیه سرکار بهکر همین حکم دارد بی تفاوت. این است جدول (جدول). نسخه اصل: گنج بخش، ش 745(گنج، 186/1). از ناشناس، شاید محمد سلیم ترک غوری، که همراه است با «محفوظ» او و مطالب نیز همان است، جز آنکه کوتاهتر است و ترتیب «فصل»ها نیز گونه دیگر، در هشت «فصل»: 1. در بیان سال قمری، 2. سال شمسی، 3. تقویم سال شمسی از برای یافتن روز مطلوب، 4. طلوع و غروب اختران، 5. در بیان تخم ریزی زرع، 6. در بیان نوروز در ترکستان و در خراسان، 7. در بیان هوای مختلفه (چهار فصل)، 8 در بیان سایه اصلی (هنگام ظهر). در این فصل از «بهکر» و «سیوستان»(سند) گواه آورده است؛ خط: نستعلیق شکسته تحریری، بی‌کا، تا: قرن 11-12ق؛ 8گ (41-48) [عکسی ف: 2-280]