النبذة المفترضة في علم اصول الدين

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8922/5 آغاز: احمدك يا من دل على وجوب وجوده افتقار غيره و شهد بوحدانيته لسر مديته امتناع نظيره الباعث المنعم ... فيقول الاقل ... هذه النبذة المفترضة فى علم اصول الدين السنى النهى؛ انجام: و الانكار القلبى واجب على كل حال. وقع نهاية مشقة مشقها يوم حاصل ضرب الاصابع فى يديها من شهر حاصل ضرب عشرة فى ربعة من سنة نصفه من عشر حاصل ضرب الاسبوع فى الجوهر الفرد بعد مضى حاصل ضرب كف فى حب من الهجرة النبوية على مهاجرها افضل الصلوة و اتم السلام بعد ان تناولت الثمانية و العشرين فى المشهد الرضوى المشرف بمشرفه عليه التحية ... و اسكن روعتى واقض حاجتی و اغفر خطیئتی برحمتك يا ارحم الراحمين و صلى الله علی محمد و آله اجمعین. خط: نسخ، کا: مصعب بیگی، محمد بن ملک محمد، تا: قرن 11؛ جلد: میشن، 17گ (168پ- 184ر)، 25 سطر (11/7×22/7)، اندازه: 18×31/7سم [ف: 29/1-342]