نامه‌ها

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1035/13 آغاز: هو و كتب ايضا رضى الله عنه الى السيد الكبير صدرالدین علی بن ناصر الحسینی السرخسی و المقيم بنيشابور رحمه الله. بسمله. عونک یا لطیف. رایت فی السفر الخامس من التورية ان الله ... قال لموسى ... یا موسی احب ربک بکل قلبک و انا اخبر سیدی و سندی و مولای الصدر الاجل. صدر الملة و الدين شمس الاسلام و المسلمین ملک السادات ... قدوة المحققين في العالم ... بانی احبه من صميم قلبی ... ولكن في الطبع اللطيف ملالة و نختم الکلام. الحمدلله الذي لانهاية له ... و الحمدلله على نعمة الاسلام و الصلوة على محمد خير الانام و على آله في الليالی و الایام (و كان قد كتب على ظهر الكتاب هذا الفصل) و لقد كنت اردت ان اكتب هذا الكتاب بخطى و ان ابالغ فی تصحیحه و تنقیحه حتى لا تتضاعف الزحمة بسبب اختلال الکلام ... فلعلى اقدر على ان ارسل شيئا من المجلدات ليضاف الى ما سبق من الابر امات و الله ولی لکل الخیرات. ما اجاب السيد صدرالدین علی بن ناصر الحسينى و قال لازالت عين الله تعالى على عالى صدر مولانا ولى النعم فخر الملة و الدين حجة الاسلام و المسلمین علامة العصر؛ انجام: و هو المسئول به فی تخویل تلک النعمة في اقرب الاوقات علی احسن الحالات و الهيئات انه على ما يشاء قدير و بالاجابة جدير. نامه به سرخسی، نامه‌ای است بسیار شیوا و نخست سرخسی را بسیار فیلسوفانه می‌ستاید و گوید دو بار به هند رفتم و جنگ و ستیز دو دسته دشمن را بدیدم و خدای مرا از آن آسیب‌ها رهاند و اکنون در هرات هستم و مردم را بپاکی و یگانگی خدای می‌خوانم و آنان هم پذیرفتند و همین خود مایه سپاسگزاری است و در این گردش‌ها از کتاب‌ها که نوشتم شرح عيون الحكمة شيخ رئیس اعلی الله درجته است که نسخه‌ای از آن برای شما فرستادم و آورندنده نامه‌ام «شیخ امام رکن الدین سید العلماء» است که مردی نیکرفتار و ستوده روش و بی آزار و پرهیزکار است همین بس که اکنون نزد شما می‌آید و از دیدار شما خوشبخت می‌گردد، سخن بسیار است ولی چکنم که مایه خستگی شما خواهد بود و در پشت نامه نوشته بود: که می‌خواستم خودم این کتاب را بنویسم و پاکیزه سازم و بفرستم تا به آسانی بتوانید ولی ناتوانی نگذاشت و یکی از دوستانم (یحیی بن شافعی مزدقانی) این نسخه را برای خود پاکیزه نوشته بود از او گرفتم و فرستادم، من تفسیری بزرگ نوشتم که به هزار و پانصد جزء میرسد یا بیشتر و مباحثی دقیق در آن آوردم اگر توانستم جلدهایی از آن برای شما خواهم فرستاد، صدرالدین علی بن ناصر حسینی در پاسخ که آنهم بسیار شیوا است از امام بسیار می‌ستاید و به شرح عیون محکمه او آفرین می‌گوید و رسید نامه او را سپاس می‌گذارد و آرزو می‌کند که خود به نزد او آید و از خون دانشش بهره برد و خوش است که در برابر از نوشته هایش بهره می‌برد؛ خط: شکسته تعلیق، کا: کرمانی، ناصرالدین حسین بن نورالدین محمد، تا: با تاریخ 1097ق، جا: کرمان؛ جلد: تیماج، 3ص (156-158)، سطور چلیپا (11/4×20)، اندازه: 15/5×25سم [ف: 4-703]