میخانه

2. تهران؛ مفتاح؛ شماره نسخه: 1192 آغاز: شاه نورالدین جهانگیر پادشاه به عز و اقبال در قصبه دل پذیر اجمیر نزول اجلال فرمود و سال هجرت ... هزار و بیست و دو رسیده (ص 2 و 3 چاپ دوم)؛ انجام: عقل آورد از پی تاریخ آن ×× باده در میخانه رندانه ای؛ لمؤلفه: میخانه من که حاصل عمر منست ×× مجموعه اخبار و بیاض سخن است / نثرش به مزه همچو کباب مزه است ×× نظمش همه نافع چو شراب کهن است(درست مانند چاپی) خط: نستعلیق، کا: مهدی پسر محمد کیای حلوایی لنگرودی، تا: پنج‌شنبه 1 ربیع الثانی1058ق؛ افتادگی: آغاز؛ قطع: ربعی[نشریه: 7-304]