المیامر فی الطب

3. تهران؛ علوم پزشکی؛ شماره نسخه: 53 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، بی‌کا، تا: ذیقعده 969ق؛ کتاب متعلق به استاد نفیسی بوده و درصفحه دوم شرحی در معرفی کتاب و وجه تسمیه آن نگاشته‌اند: «کتاب میامر از جمله کتب جالینوس بوده است که یکی نوبت به وسیله حنین بن اسحاق ترجمه شده و به نام «کتابه فی ترکیب الادویه» نامیده شده و نوبت دیگر به سریانی در آمده است و ظاهرا این نام «المیامر» نامی است که هنگام ترجمه به سریانی بر آن گذاشته‌اند. و در مقدمه تحفة المومنین و در الحاوی رازی از «المیامر» جالینوس نام برده و نقل می‌شود ابن ابی اصیبعه در طبقات الاطباء در ذیل نام اسحق بن علی الرهاوی آورده است: «کان طبیبا متميزا عالما بکلام جالینوس و له اعمال جيده في صناعة الطب و لاسحق بن علی الرهاوى من الكتب، الكتاب ادب الطبيب كناش جمعه من عشر مقالات جالینوس المعروف بالميامير فی ترکیب الادويه بحسب امراض الاعضاء من الراس الى القدم» و خوارزمی در مفاتیح العلوم آورده است یکی از کتب ارسطو که به عربی ترجمه شده «المیامر» نامیده شده است و مؤلف نام را از آنجا گرفته، این کتاب در شرح انواع امراض و معالجات است که از کتب معتبر نقل شده»؛ 448گ، 25 سطر (11/5×10/5)، اندازه: 18/5×25سم [نشریه: 3-385]