ارشاد الاذهان الى احکام الایمان

48. تهران؛ الهیات؛ شماره نسخه: 273 خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 9 و 10؛ افتادگی: انجام؛ محشی با نشانه «ع ل، تم کلامه قدس سره، تذکره، ذکری، المهذب، القواعد، تحریره، منه»، در برگ 1ر تا 25ر پراکنده‌هایی است: طریق رمل نخود، حرز برای حفظ از شر جن و انس، اقسام اغسال واجبه، تحقیق در ماهیت شیاع، روایت کل امر ذی بال.. شرحی درباره آن و وجه تسمیه برخی از پیغمبران، بیانی در اشرفیت رسول از نبی، خطبه نکاح، شرحی درباره «ما اذا ظن النجاسة فی الثوب» و فهرست کتاب، شرح رموز نام های علماء، اقسام فقه، نیز فهرست کتاب، بیانی درباره صاع، سرگذشت علامه و پراکنده های دیگر، در پایان نسب شاه اسماعیل صفوی و گواهی سماع نزد علی بن حسین استاد آبادی و صورت خط محمد بن عبدالعالی (گواهی وقف شمس الدین محمد بن ناصرالدین علی این کتاب را) و بندهای پراکنده عربی و فارسی بسیار سودمند؛ و در 19 برگ نخستین چنانکه یاد شده است پراکنده‌ها است و از آنها است: «سلسله ارشاد حضرت شاه دین پناه» که از برادرش علی پادشاه از پدرش سلطان شاه صدر از شیخ جنید از پدرش خواجه علی از پدرش سلطان صدرالدین موسی از پدرش سلطان شیخ صفی الدین اسحق از شیخ زاهد ابراهیم گیلانی از سید جمال الدین تبریزی (؟) از شهاب الدین اهری از رکن الدین بخاری از قطب الدین ابهری از ابی نجیب هروی از وجیه الدین از شیخ احمد از محمد اسوی دینوری از ممشاد دینوری از جنید بغدادی از سری سقطی از معروف کرخی از امام علی رضا گرفته است. و گویند که معروف کرخی از داود طائی از حبیب اعجمی از حسن بصری از علی بن ابی طالب گرفته است. ولی درست نیست زیرا که معروف کرخی کودکی نصرانی بوده و به دست امام رضا اسلام آورده است (نوشته جمال الدین عبدالله گرگانی در پیرامون هرات آغاز رجب 919)، سپس فهرست ارشاد است به همین خط، با یادداشت‌هایی به فارسی و عربی درباره همین کتاب آنگاه رموز نام‌های فقها است، سپس اجازه ابراهیم بن سلمان قطیفی به ملا عبدالمجید و گواهی این که او کتاب الارشاد را نزد من خوانده است، این اجازه را او در پشت نسخه «نظاما عبدالمجیدا» نوشته بود و از خط او نقل شده است، پس از این جا پاسخ‌هایی است گویا از کرکی به پرسش‌های فقهی که در پایان یکی از آنها آمده «حرره محمد الحسینی»، سپس دنباله اجازه علی بن حسین استرآبادی و گواهی او بر این که سید امیر عبدالحی آن را از آغاز تا کتاب الفراق خوانده است و این اجازه از خط او نقل شده و از دعایی که نویسنده می‌کند برمی‌آید که مجیز در آن زمان زنده بوده است، پس از این آمده که نسخه را الصاحب الاعظم الدستور الاکرم الاعلم نویسانده و بر زایران مشهد کربلا وقف و تولیت را پس از خودش و فرزندان خود به خادمان آن مشهد برگزار کرده است، پس از این نسب شاه اسماعیل آمده تا به موسی کاظم از روی کتاب مولانا باقر ملازم حضرت نقابت پناهی جمالا محمد از روی خط نقابت پناهی و در پایان آمده «هذا مطابق لكتب الانشاء صحیح حرره جمال الدین بن عبدالله الحسینی الجرجانی اوتیا کتابهما بیمینهما»، پس از اینها پراکنده‌های تاریخی و مذهبی و ادبی است و از آنها است شجره نسب سید شمس الدین محمد بن حسن بن علی، و صورت وقف نامه‌ای که محمد بن عبدالعالی کرکی در پشت نسخه مجلد سوم کتاب «المختلف» نوشته و گواهی داده که آن را حاجی شمس الدین محمد بن ناصرالدین علی بر خود او وقف کرده است، این صورت وقف‌نامه به خط شاگرد او است که باید همان جمال الدین گرگانی باشد، سپس یک انشای فارسی است به همین خط و دارای اشعار فارسی و در پایان این یکی آمده: «ما نظمه الحقیر علی بن طی سائلا الدعاء من سیده مالکه الامير عبدالحی ادیم ظله على المسلمين بمحمد و آله الطاهرين نقلت من ظهر كتاب حضرة المخدوم بالاطلاق»، سپس پاسخ پرسش‌های فقهی است به عربی گویا از کرکی و گویا ناقص است؛ کاغذ: سمرقندی، 277گ، 17 سطر (6/5×11)، اندازه: 13×18/5سم [ف: – 450]