الاربعون حدیثاً

89. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 11283 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: محمد حسین بن محمود، سلیمی، تا: دهه سوم رجب 1025ق؛ دارای سر لوح نازیبا، مجدول، نسخه از نظر مؤلف گذشته و اجازه‌ای در انجام نسخه به خط او آمده که ظاهراً اواخر عمر شیخ بهائی بوده، نسخه مقابله و تصحیح شده است با عبارت: «بلغ مقابلة و تصحیحا بجهد من نسخة مصححة فی کثیر مراعات نسخة المصنف ادام الله تعالى بقاه و كان آخرها فی یوم الجمعة فی العشر الثالث من رجب سنة 1025 من الهجرة النبوية و كتب ذلك العبد محمد حسن بن محمود السلیمی عفی عنهما»، اجازه به خط مؤلف چنین است: «بسم الله الرحمن الرحيم اجزت للولد الاعز الفاضل التقى الزكى الذكى صاحب هذا الكتاب وفقه الله لارتقاء ارفع معارج الکماب ان یرویه عنی لكل من هو اهل لذلك و التمست منه ان يجرینی علی ... مظان الاجابة و محال الانابة ... حرره مؤلف الکتاب محمد المشتهر ... العاملی تجاوز الله عن سيئاته ... سلام الله عليهم اجمعين» و صاحب کتاب احتمالا همان کاتب است؛ کاغذ: سمرقندی آهار مهره، جلد: چرم قهوه‌ای روشن، 129گ، 2 سطر (5/5×12)، اندازه: 11×19سم [ف: 28 - 431]