الادلة العقلیة

3. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1374 آغاز: فى الأدلة العقلية و فيه مقدمة و مقاصد. أما المقدمة ففى نبذ مما يحتاج اليه قبل الخوض فى المسائل اعلم ان الدليل عبارة عما يمكن التوصل بصحيح النظر فيه الى مطلوب خبری و قید الامکان لادراج و الخبرى لاخراج الحد؛ انجام: فضلاً عن اعتقادها كيف يقدر ان يحكم بان ايجاب الوضوء عليه سبب لتضرره لأن الايجاب و عدمه سيان فى هذا التضرر، فافهم، تمت. بخشی از کتابی مفصل در اصول فقه شیعه است، که باید نگاشته یکی از فقها و اصولیون نیمه دوم قرن 13ق باشد، چرا که از این افراد نقل قول می‌کند: سید بحرالعلوم رحمه الله، محقق بهبهانی، صاحب ریاض، شریف العلماء، صاحب فصول، فاضل قمی رحمه الله، صاحب مدارک و فاضل نراقی. این بخش در بیان ادله عقلیه، شامل «مقدمه» و سه «مقصد» است و از عنوان‌های («فصل»، «مسأله» «فائده» و «تبصرة») استفاده شده است: المقدمة: فی نبذ مما یحتاج الیه قبل الخوض فی المسائل (فی تعریف الدلیل الشرعی)، مقصد 1. الحسن و القبح (فی ان العقل هل یدرک الحسن و القبح أم لا)، مقصد 2. أصالة لاباحة (تنها چند سطر از این مقصد را نوشته و این بحث را ناتمام گذاشته است)، مقصد 3. الأصول الثلاثة العملیة و هی أصالة البرائة و الاشتغال و التخییر از ارجاعات مؤلف (به‌کار بستن «قد ذکرنا» و «سیأتی»). مشخص می‌شود که وی مشغول نگاشتن دوره کامل اصول فقه بوده و بخش حاضر، قسمتی از کتاب مفصل اوست، چنانکه می‌گوید: «قد ذکرنا حقيقة هذا المعنى فی أوائل الباب السابع فی حجیة العلم الاجمالی» و «کما فصلناه فی بحث الاجزاء» و «فقد مرمنا فی مقصد العلم» و «سیأتی فی مقصد الاستصحاب» و «کما فصلناه فی تحریر دلیل الانسداد». فهرستگار کتابخانه ملی، این نسخه را به عنوان «تقریرات شیخ مرتضی» از شیخ مرتضی انصاری معرفی کرده است، گویا از یادداشت عطف کتاب برداشت کرده، که نوشته است: «تقریرات الشيخ في الحسن و القبح و أصالتی الاباحة و البراءة»؛ خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: محتملاً قرن 13؛ مصحح، دارای حواشی با نشان «منه عفی عنه»، در سر صفحه‌ها این عبارت درج شده: «بسمه تعالی یا علی مدد ام ع ف ح ن یا ابا عبدالله ادرکنی یا رجال الغیب یا عبدالعظیم»؛ مهر: «داخل کتابخانه حاجی محتشم السلطنه شد»؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج تریاکی روشن مقوایی، 147گ، 17سطر (7×12)، اندازه: 11×18/5سم [ف: 9 - 372]