شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/226135
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- تاریخ کتابت:
- 17 رمضان 1220ق (1220 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 99 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ (خوش)
- تعداد برگ و سطر:
- 203 برگ • 23 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 20×30سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • تیماج
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« بنام ایزد بخشاینده بخشایشگر آنکه بر لوح زبانها حرف اول نام اوست ×× این همی گوید اله آن ایزد و آن تنگری / دیباچه فرهنگ خود ازنام تو سازم ×× تا هر ورقی گیرد از آن قیمت دیباج. حمد بی حد و سپاس بیقیاس مرصانعی را سزا هست که کاخ دماغ صدر نشینان محفل سخندانی را به نقوش خیالات رنگارنگ رشک ارتنگ مانی ساخت ... »
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 23 • صفحه 917 • ردیف 99
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
99. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1710
آغاز: برابر
خط: نسخ خوش، کا: کربلایی میرزا بابا بن حاجی میرزا محمد تبریزی، تا: 17 رمضان 1220ق؛ در پایان بخشی ست با سربند «استعارات منتخب پروری» (شاید سروری) «آستین برزد» یعنی مستعد کار شدن «ابرو زند» یعنی رضا دهد و اشاره کند. «اسب فرزین نهد» یعنی به طرح اسب و فرزین شطرنج ببازد و بازی ببرد. شیخ سعدی فرماید: گدایی که بر شیر نر زمین نهد؛ جلد: تیماج، 203گ، 23 سطر (11/5×21/5)، اندازه: 20×30سم [ف: 3 - 239]