فارغ نامه
از فارغ گیلانی، حسین بن حسن (د. ۱۰۵۰ ق)
کتابخانه میرزا محمد کاظمینی، یزد ·
کتابت قرن ۱۳
نستعلیق
شناسه‌ی فهارس: #222543
کاتب و کتابت
- کاتب
- بی‌کاتب
- تاریخ کتابت
- قرن ۱۳
- محل کتابت
- نامشخص
- سفارش‌دهنده
- —
ویژگی‌های ظاهری
- خط
- نستعلیق کیفیت خط:
- شمار برگ
- ۱۴۱ برگ
- شمار سطر
- ۱۲ سطر
- اندازه (سانتی‌متر)
- ۱۴×۲۰سم
- کاغذ
- —
- جلد
- —
نشان‌های نسخه‌شناسی
- اصل نسخه (دستخط مؤلف) ندارد
- حواشی به خط مؤلف ندارد
- تذهیب و سرلوح ندارد
- نگاره و نقاشی ندارد
- تصحیح‌شده ندارد
- حواشی (محشّی) ندارد
- جدول‌کشی ندارد
- رکابه ندارد
- مقابله و بلاغ ندارد
- نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلم ندارد
اشخاص مرتبط با نسخه
مالکان، واقفان، مصححان، محشیان و دیگر اشخاصی که در این نسخه نشانی از خود گذاشته‌اند هنوز ثبت نشده‌اند. اگر مهر، یادداشت تملک یا وقف‌نامه‌ای در نسخه دیده‌اید، آن را بیفزایید.
رابطه با نسخه‌های دیگر
اگر می‌دانید این نسخه از روی نسخه‌ی دیگری استنساخ شده، با نسخه‌ای مقابله شده، مجلد دیگری از همان دوره است یا نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلمی از آن هست، آن را بیفزایید.
آغاز نسخه
ای که داری نصیبه ای از دین ×× گوش کن این حکایت شیرین
متن مأخذ
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)
ج ۲۳، ص ۵۳۸، ردیف ۲۰
● فارغ نامه = دیوان فارغ گیلانی = فارغنامه = ولایت نامه / شعر / فارسی
fāreq-nāme = d.-e fāreq-e gīlānī = fāreqnāme = velāyat nāme
فارغ گیلانی، حسین بن حسن، ق 11 قمری
fāreq-e gīlānī, hoseyn ebn-e hasan (- 17c)
اهداء به: شاه عباس (995-1037ق)
تاریخ تألیف: 1000ق
مثنوی است در بحر خفیف حدود ده هزار بیت در ذکر فضایل و معجزات حضرت علی علیه السلام که به صورت داستان‌های مختلف سروده شده است. در آن آمده: «بنده در سال نهصد و هشتاد ×× رو بگیلان نهادم از بغداد / چون رسیدم برودبار از راه ×× گشت یاری دار من آنگاه / همدم و هم زبان و اهل صلاح ×× بود نامش ممد مداح ... / آن چنان در گرفت صحبت ما ×× که بماندم چهار سال آنجا ...».
آغاز: للّه الملک انه مالک ×× هو باقی وغیره هالک / سر این نامه نام آن معبود ×× که زنامش دو کون یافت وجود
چاپ: به نام «فارغنامه» چاپ شده است.
[الذریعة 799/9 و 25/16 و 252/19؛ دنا 84184-2/7 (67 نسخه)؛ فهرستواره منزوی 1725/3؛ نسخه‌های منزوی 2458/3 و 3010/4 و 3303؛ مشترک پاکستان 2200/9؛ مشار فارسی 23487/2-2349]
...
20. یزد؛ کاظمینی، میرزا محمد؛ شماره نسخه: 303
آغاز: ای که داری نصیبه ای از دین ×× گوش کن این حکایت شیرین؛
خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ 141گ، 12 سطر، اندازه: 14×20سم [ف: 2 - 26]
یادداشت‌ها و منابع پژوهشی
اگر درباره‌ی این نسخه نکته‌ای می‌دانید که در شناسنامه نیامده، یا چاپ، پژوهش، فهرست دیگر یا تصویری از آن سراغ دارید، آن را بیفزایید. پس از بررسی، با نام شما (اگر بخواهید) در اینجا منتشر می‌شود.
حالت پیشنهاد اصلاح.
روی کنار هر فیلد بزنید. برای موارد دیگر، مثل تکراری بودن رکورد، از «پیشنهاد کلی» استفاده کنید.