غاية المأمول فی شرح زبدة الاصول
از فاضل جواد، جواد بن سعید (د. ۱۰۶۵ ق)
کتابخانه مسجد اعظم، قم ·
کتابت یک‌شنبه ۱۱ شعبان ۱۲۳۱ق
نسخ
شناسه‌ی فهارس: #220226
کاتب و کتابت
- تاریخ کتابت
- یک‌شنبه ۱۱ شعبان ۱۲۳۱ق
- محل کتابت
- اصفهان مدرسه جدة
- سفارش‌دهنده
- —
ویژگی‌های ظاهری
- خط
- نسخ کیفیت خط:
- شمار برگ
- ۲۲۹ برگ
- شمار سطر
- ۲۲ سطر
- اندازه (سانتی‌متر)
- ۱۵×۲۱سم
- کاغذ
- —
- جلد
- مقوا
نشان‌های نسخه‌شناسی
- اصل نسخه (دستخط مؤلف) ندارد
- حواشی به خط مؤلف ندارد
- تذهیب و سرلوح ندارد
- نگاره و نقاشی ندارد
- تصحیح‌شده ندارد
- حواشی (محشّی) ندارد
- جدول‌کشی ندارد
- رکابه ندارد
- مقابله و بلاغ ندارد
- نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلم ندارد
اشخاص مرتبط با نسخه
مالکان، واقفان، مصححان، محشیان و دیگر اشخاصی که در این نسخه نشانی از خود گذاشته‌اند هنوز ثبت نشده‌اند. اگر مهر، یادداشت تملک یا وقف‌نامه‌ای در نسخه دیده‌اید، آن را بیفزایید.
رابطه با نسخه‌های دیگر
اگر می‌دانید این نسخه از روی نسخه‌ی دیگری استنساخ شده، با نسخه‌ای مقابله شده، مجلد دیگری از همان دوره است یا نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلمی از آن هست، آن را بیفزایید.
آغاز نسخه
نحمدک یا من وفقنا لسلوک طریق العمل بکتابه المبین و نشکرک یا من هدانا للوصول الی معرفة اصول السنة التی نزل بها الروح الامین جل ثنائک و عظمت اسمائک ...
انجام نسخه
و الحاصل ان المجتهد یعبر حال قوة الظنی فی ذلک فما کان اقوی فی ظنه یجب علیه العمل به و ما لیس کذلک فلا فان ذلک هو الاولی بل طریق النجاة فی الاخرة و الاولی نجانا الله وایاكم
مهرها، تملک‌ها و وقف‌نامه‌ها ۱
- مهر: «محمدباقر العلوم» (مربع)
متن مأخذ
فهرست کتابخانه مسجد اعظم، چاپ ۱۳۸۸
ج ۱، ص ۳۹۰
۵۰۲- غایة المأمول فی شرح زبدة الاصول = شرح الزبدة (اصول فقه، عربی)
از: فاضل جواد بن سعداللّه بن جواد کاظمی (م )۱۰۶۵
شرح استدلالی است با عناوین «قال ـ اقول» بر «زبدة الاصول» استادش شیخ بهائی. این شرح را مؤلف به امر شیخ بهایی تألیف نموده است. تاریخ تالیف .۱۰۲۷
[الذریعة ۱۶-۱۵، اعیان الشیعه، مرعشی ۱۰-۱۷۸، مجلس ۳۸- ۸۵].
آغاز: «بسم اللّه الرحمن الرحیم. نحمدک یا من وفّقنا لسلوک طریق العمل بکتابه المبین... وبعد فیقول فقیر رحمة ربّه الغنی محمد المشتهر بالجواد الکاظمی... لا یخفی علی احد شرف علم الا صول بین العلوم حیث انّها المرقاة...».
انجام: «والحاصل انّ المجتهد... حال قوّة الظن فی ذلک فما کان اقوی فی ظنّه یجب علیه العمل به وما لیس کذلک فلا فانّ ذلک هو الأولی بل طریق النجاة فی الآخرة والأولی نجّانا اللّه وایّاکم».
ش ۳۵۴، ۲۲۹ برگ، ۱۵×۲۱، نسخ محمد بن حسن بن محمد بن امان اللّه الجویمندی الجنابدی در ۱۲۳۱ در مدرسه جده اصفهان با مهر مربع «محمد باقر العلوم».
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)
ج ۲۳، ص ۳۰۸، ردیف ۶۰
● غاية المأمول فی شرح زبدة الاصول = حاشية زبدة الاصول = حاشية فاضل جواد / اصول فقه / عربی
ġāyat-ul ma'mūl fī š.-i zubdat-ul uṣūl = ḥāšīyat-u zubdat-il uṣūl = ḥāšīyat-u fāḍil-i jawād
فاضل جواد، جواد بن سعید، - 1065 قمری
fāzel javād, javād ebn-e sa'īd (- 1655)
وابسته به: زبدة الاصول؛ شیخ بهائی، محمد بن حسین (953- 1030)
تاریخ تألیف: ذیحجه 1027ق
شرح نسبتاً مفصلی است با عناوین «قال، اقول» بر رساله معروف «زبدة الاصول» شیخ بهاءالدین عاملی که شارح به دستور خود شیخ و در روزگار وی به تألیف آن پرداخته است. در این شرح حواشی خود بهائی نیز آورده شده و بیشتر نظر شارح به توضیح مطالب و حل مشکلات کتاب می‌باشد و از اطناب بی‌جا و رد و ایراد و بحث‌های مفصل که لازم نباشد، اجتناب می‌کند. چنان که از خود کتاب برمی‌آید در زمان حیات مؤلف متن، شارح از شرح آن فراغت یافته و مورد تمجید و تعریف شیخ بهائی قرار گرفته است. شارح عبارات متن را جزء جزء در تحت عنوان «قال» ذکر و به شرح آنها پرداخته و مشهور به «شرح جواد» گردیده است.
آغاز: نحمدک یا من وفقنا لسلوک طریق العمل بکتابه المبین و نشکرک یا من هدانا للوصول الی معرفة اصول السنة التی نزل بها الروح الامین جل ثنائک و عظمت اسمائک ...
انجام: فان ذلک هو الاولى بل طریق النجاة فی الاخرة و الاولى نجانا الله و ایاکم من عقوبة و لیسغ علینا عمیم فضله و شامل رحمته و حیث انتهى کلام المصنف مدظله الی هذا المقام فلنقصر علی ما اثبتنا به من الکلام حامدین الله علی توفیقه الکریم موجبا لثوابه الجسیم ...
[الذریعة 15/16 و 59/3 و 298/13؛ دنا 757/7-760 (122 نسخه)؛ ریحانة الأدب 280/4؛ أعیان الشیعة 271/4؛ کشف الحجب 391؛ ایضاح المکنون 140/2؛ هدیة العارفین 258/1]
شرح و حواشی:
1- حاشیة شرح زبدة الاصول
...
60. قم؛ اعظم قم؛ شماره نسخه: 354
آغاز: برابر؛ انجام: و الحاصل ان المجتهد یعبر حال قوة الظنی فی ذلک فما کان اقوی فی ظنه یجب علیه العمل به و ما لیس کذلک فلا فان ذلک هو الاولی بل طریق النجاة فی الاخرة و الاولی نجانا الله وایاكم
خط: نسخ، کا: محمد بن حسن بن محمدبن امان الله جویمندی جنابذی، تا: یک‌شنبه 11 شعبان 1231ق، جا: اصفهان مدرسه جدة؛ مهر: «محمدباقر العلوم» (مربع)؛ جلد: مقوا، 229گ، 22 سطر، اندازه: 15×21سم [ف مخ: 4 - 1421]
یادداشت‌ها و منابع پژوهشی
اگر درباره‌ی این نسخه نکته‌ای می‌دانید که در شناسنامه نیامده، یا چاپ، پژوهش، فهرست دیگر یا تصویری از آن سراغ دارید، آن را بیفزایید. پس از بررسی، با نام شما (اگر بخواهید) در اینجا منتشر می‌شود.
حالت پیشنهاد اصلاح.
روی کنار هر فیلد بزنید. برای موارد دیگر، مثل تکراری بودن رکورد، از «پیشنهاد کلی» استفاده کنید.