احیاء علوم الدین

16. قزوین؛ میر حسینا قزوینی؛ شماره نسخه: 81 ربع منجیات؛ خط: نسخ معرب، کا: احمد بن محمد بن احمد بخاری، تا سه‌شنبه ربیع الثانی 677ق؛ از برگ 1 تا 40 با چند برگ دیگر به‌خط دیگر از سده 11، در پایان سه صفحه است از یواقیت ثعالبی به‌خط کهن، در آن این ابیات دیده می‌شود: «ترکم که جهان به نرگس مست گرفت ×× عالم همگی به زلف چون شصت گرفت / بر دست گرفت باز تا صید کند ×× وین سو بنگر که باز در دست گرفت»، نیز به خط کهن: «دیدم پسری نشسته در سرا جان ×× شایسته و بایسته چو هر سو را جان / از بوی خوشش همیشه در ضرا انس ×× در خلق خوشش همیشه در سرا جان»، در پایان احیاء آمده است: «تمت القرائة و صحح الکتاب بقدر الامکان قرائة و صححه الفقیر الی الله الکبیر فضل الله بن ابی بکر بن محمد بن الرشید النطنزی فی جمادی الاخرة سنة خمس و عشرین و سبعمائة بنطنز فی خانقاه الشیخ العارف المحقق مرشد الخلائق المکاشف بالحقائق شیخ کریم الدین عمر بن الشیخ الصالح الزاهاد المتورع محمد بن الرشید النطنزی حامد اله و مصلیا علی نبیه محمد صلی الله علیه و سلم»؛ تملک: محمد باقر محمد مشهدی؛ واقف: میر مهدی؛ تاریخ وقف: 1163 [نشریه: 6- 336]