احکام نجوم

19. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 12139/1 آغاز: بسمله حمدله، اما بعد این مختصریست از احکام در علم نجوم که از کتاب استادان در این فن انتخاب نموده در این اوراق بسط (كذا و صحیح = ثبت) شد على اختلاف الترتيب؛ انجام: و هم چنین بر کشتن مولود یا بمرگ فجا بمیرد مختصری است بی نام و مجهول المولف در تنجیم و احکام نجوم. از آن چنین استفاده می‌شود که مؤلف از معاصرین شیخ بهائی و از جمله دوستان او بوده و در همدان اقامت داشته است. چنانکه گوید: «مولانا معظم افضل المتأخرین بهاء الحق والدين عز نصره از صوب اصفهان از راه سیاه کوه به همدان رسیده به بنده خانه تشریف فرمود در ضمیر بر چیزی افکندن بحثی رفت و این حاضر بود و مطالعه می‌فرمود ...»؛ خط: نسخ و شکسته، کا: عامری، امیرشمشیر، تا: قرن 13؛ مجدول به لاجورد و شنجرف و دارای کمند، اشکال نجومی به سیاهی، نام کاتب از رایانه آستان قدس؛ کاغذ: سفید فرنگی، جلد: تیماج ضربی با نقش ترنج و سرترنج، 16 سطر، اندازه: 14/5×21سم [ف: 10 - 104]