صفوة الصفاء فی مناقب الاولياء و معارج الاصفياء

13. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1886 آغاز: برابر؛ انجام: مثل جزویات دنیوی بنسبت با دین دار همچنان است که کسی را بر درخت بندند که چون بند وی از درخت باز گشایند او مستقیم و مستقل گردد و از قید خلاص یابد هر که تکیه کرد بر دنیای دون / چون ستانندش از و افتد نگون/ وانکه از دنیا به زندان آید او / چون گشایندش بجولان آید او. (تمت الرسالة الشريفه شهر محرم الحرام سنه 128 (؟)) این نسخه در برگیرنده بخشی از باب چهارم مقالات منسوب به شیخ صفی الدین است که بسیار نزدیک است با چاپ گزیده آن از صمد موحدی بنام صدرالدین اردبیلی ص 359 با عنوان «کلمات و تحقیقات شیخ»، به هر روی مورد استفاده چاپ غلام رضا طباطبایی مجد سال 1373 نبوده؛ خط: نستعلیق ریز و خوش، بی‌کا، تا: قرن 11؛ اهدایی: عباسعلی صدری؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج قهوه‌ای، 16 سطر (3/5×8)، اندازه: 6/5×12/5سم [ف: 3 - 310]