شرح مقصورة ابن درید

5. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8951/11 آغاز: الحمدلله رب العالمین و صلوته و سلامه علی محمد و آله الطاهرین و بعد قال ابوبکر محمد بن الحسن بن درید یمدح الامیر عبدالله بن میکال و اخاه: یا ظبیة اشبه شیء بالمها ×× راتعة بین العقیق و اللوی؛ یا حرف النداء و اشبه افعل التفضيل من الشبه و المها جمع مهاة و هی البقرة الوحشية و راتعة اسم فاعل من الرتع ... اعرابه قوله یا ظبیة منادی نکرة و الباء تتعلق بقوله اشبه و ابه منصوب؛ انجام: و نصبه تقدیری و هذان البیتان و اللذان قبلهما فی وصف نفسه بمکارم الاخلاق و الصبر علی مقاساة الشداید و اطلاعه علی الزمان و اهله بالتجارب و ممارسة الخطوب و النوائب و هذا آخر ما قصدنا ایراده فی شرح ابیات هذه القصيدة الطنانة الغراء و الحمدلله اولا و اخرا و ظاهرا و باطنا و الصلوة علی سید الابرار و خیر الاخیار محمد العربی الهاشمی و اله المعصومین الاطهار کامل؛ خط: نستعلیق شکسته، کا: میرزا علیرضای رشتی مستوفی، تا: شنبه 26 صفر 1250ق، جا: تهران؛ کاغذ: حنایی، جلد: میشن قهوه‌ای، 22گ (85پ-106ر)، 27 سطر (10/5×20/5)، اندازه: 17/9×28/6سم [ف: 29/1 - 455]