شرح معانی اسماء الحسنی

2. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 439/2 آغاز: بسمله، الحمد لله المتفرد بکبریائه و عظمته المتوحد بتعالیه و صمدیته؛ انجام: التوریه و الانجیل و الزبور و الفرقان و سائر الکتب ترجع الی هذه ... نویسنده می‌گوید یکی از برادران دینی از من خواست که در شرح اسماء حسنی مطالبی آورم با وجود اینکه در این زمینه قدرت خود را نمی‌دیدم که وارد شوم چه بشر خاکی را با علم پاک نسبتی نیست و بحث در نام الهی کردن از قدرت او خارج است ولی بار با همه نقصان مایه دست بکار شدم و این کتاب را در سه فن پرداختم: 1. سوابق و مقدمات، 2. مقاصد و غایات، 3. لواحق و تکملات، فصول فن اول بحث در بیان حقیقت اسم و مسمی و تسمیه و کشف اغلاط واقع درین زمینه می کند، فصول فن دوم: مشتمل بر بیان معانی اسماء، فصول فن ثالث: اسماء الهی 99 نام می‌باشد که همگی آنها توفیقی است؛ کا: شیخ حمزه، تا: 1045ق، جا: فتح پور هندوستان؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مشکی، 284ص (79-362)، 17 سطر (8/5×16/5)، اندازه: 15×25/5سم [ف: 7 - 373]