شرح الكافية

7. تهران؛ حوزه آستان حضرت عبدالعظیم؛ شماره نسخه: 39 آغاز: حامدله. و صلی الله علی سید المرسلین و آله الطاهرین ان أول ما يبتنی علیه أساس الکلام و أولى ما يرتفع به أرهاص المراس ذكر الله الحق العلام؛ انجام: قال نون التأكيد هذه النون مختصة بصيغتی المضارع و الأمر ... و هی على ضربین ساكنة و مشددة و المشددة مفتوحة ان لم يكن قبلها الف شرح نیکویی است بر الكافية ابن حاجب در نحو که به نام عطا ملک بن ملک علاء الحق نگاشته است. نام کتاب و مؤلف در صفحه عنوان نسخه حاضر به خط قدیمی درج شده. نام مؤلف چنین ثبت شده: شهاب الدین علی بن محمد بن محمود ابن العز بن احمد بن ابراهیم کازرونی. در کشف الظنون (1375/2) شرحی از شارحی ناشناخته با همین آغاز معرفی شده و در صفحه 1376 شرح اصفهندی با همین آغاز شناسانده شده. همچنین نامی از حاشیه کازرونی بر شرح هندی بر کافیه به میان آمده؛ خط: نسخ معرب، بی‌کا، تا: قرن 8 و 9؛ افتادگی: انجام؛ مصحح، محشی؛ یادداشت مصالحه بین نعمة بن محمد و خدیجه بنت شیخ محمد بن فرج الله بن علی بن محمد در 14 رمضان 1017؛ مهر: «وصی احمد علی» (بیضی)؛ جلد: مقوا، 158گ، 17 سطر، اندازه: 15/5×20سم [ف: - 43]