شرح قصیده معجزات

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3088/1 آغاز: قصیده: بانک رحیل ای قافله بر خاست خیز ای ساربان ×× رختم بنه بر راحله آهنگ رحلت کن روان؛ شرح: قصیده تعداد بعضی معجزات حضرت صلوات الله علیه که ملا جامی گفته از سید اختیار منشی. بسم الله الرحمن الرحیم ×× سر ورق معجزه‌های قدیم / بر سر سی جزو کلام است امام ×× چون مه نو غره ماه تمام؛ پاکا پروردگاری که نظم سلسله کلیات از بدایع صنایع او قصیده ایست مطلعش مرصع بجوهر نور محمدی که اول ما خلق الله نوری اشارتیست بدان؛ انجام: و وصول بآن مترسمان خیال پرست را میسر نیست بسر قصه سیمرغ و غصه هدهد کسی برسد که شناسای منطق الطیر است. تو چه دانی زبان مرغان را ×× که ندیدی دمی سلیمان را نسئل الله الاطلاع علی حقائق الامور و الاستضائة بلوامع انواره و صلی الله علی سیدنا محمد نا و آله اجمعین. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ با سرلوح، مجدول؛ کاغذ: سپاهانی کبود، جلد: تیماج مشکی، 102گ (1پ-102ر)، 14 سطر (5×12)، اندازه: 11×18/5سم [ف: 11 - 2034]