شرح قصيدة الطنطرانية

4. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 6941/2-35/121 آغاز: دل آشوب ودل آرا دلآرام ×× فلک ناز عجب نوش گلندام ... بعد از ستایش الهی وصلوات برقائل ارنا الاشیاء كما هی مرقوم می‌گردد که این قصیده بلیغه که افصاح اذهن وقاد شیخ معین الدین یافته درحین سفر از اسفار بنظر آمد ... ترجمه بآن باید نوشت ... ترجمه غلطی تحصیل نمود وکتابی از کتب که حجیت داشته باشد مفقود بود ... یا خلی البال ... خلی بمعنی بیغم است؛ انجام: این است آنچه مأخوذ شد از شرح مغلوط و از کنز مغلوط و چون در حین سفر و ارتحال تسوید این اوراق رخ نمود و مقابله از کتاب صحیح میسر نبود ... و اگر بر سهوی اطلاع یابند بقلم اصلاح تصحیح آن خواهند نمود و السلام على بن اتبع الهدى خط: نسخ معرب و نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 5گ، 27 سطر، اندازه: 14×20سم [ف: 5 - 2641]