شرح فصول بقراط

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 6916 آغاز: الاول يندر بطول المرض و الثانى يدل على ضعف من القوة، يذوب هاهنا بمعنى يضمر و يهزل قال و اشتراطه ليست بالضعيفة جدا واجب فى صحة القول بانه اذا لم يتنقص بدنه معها؛ انجام: يدل على ان مرضه اعظم و خروجه الى الحال الخارجة من الطبيعة بمقدار كثير جدا يدل على ان مرضه مرض قتال. نسخه حاضر از اواسط مقاله دوم تا پایان مقاله هفتم را داراست؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 7؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح، با امضای بلاغ یکی از ابوالخیر عبدالرحمن بن مرقس که شهادت داده کتاب را ابوعبدالله عبدالکافی بن ابی الفتح بن الحسن بن برکات طبیب نزد وی خوانده؛ جلد: مقوایی، 150گ، 19 سطر، اندازه: 16/5×23/5سم [ف: 20 - 342]