شرح طوالع الانوار

2. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 12735 آغاز: المعروف بالمسماة ما ساد تقاوح ... قال السابع فی بقاء النفس الخ اقول البحث السابع النفس لا تموت ... قال الکتاب الثانی فی الالهیات و فیه ثلاثة ابواب؛ انجام: الاتری ان سلطان لو ارسل رسولاً فی بعض مهماته فلم مهماته فلم یکف ذلک الرسول ذلک المهم علی وفق رأی السلطان فیقول لارسلن الى ذلك المهم ... شرحی است مزجی و متوسط با عناوین «قال، اقول» بر کتاب طوالع الانوار فی الکلام، تألیف قاضی عبد الله بن عمر بیضاوی، این شرح با شرح محمود بن عبد الرحمن اصفهانی (- 749ق) که مطالع الانظار نام دارد، بسیار همخوانی دارد، لیکن خلاصه‌تر است. دو برگ پایانی این رساله، در امامت می‌باشد که گویا از کتابی دیگر جدا شده و به این کتاب ضمیمه گردیده است که آن نیز به صورت متن و شرح آمده است و بر پایه دیدگاه‌های شیعه، در باب امامت نگاشته شده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: نیمه نخست قرن 9؛ افتادگی: انجام؛ مصحح، محشی با نشان «شرح مقاصد»، «شرح اشارات»، «شرح حكمة العین»، «شرح تجرید»، «شرح صحایف» و غیر آنها، مقابله شده با نشان «بلغ»؛ کاغذ: شرقی، جلد: مشمعی قهوه‌ای، 42گ، 19 سطر (8×13)، اندازه: 14×19سم [ف: 32 - 372]