شرح طوالع الانوار

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1695 آغاز: الحمدلله الذی تفردت ذاته بالوجود و البقاء و تقدست صفاته ... و بعد فان کتاب طوالع (المنسوب) الى الامام العلامه ... البيضاوى كتاب صغير الحجم، کثیر العلم ... لكن بسبب و جازة لفظه ربما يضعف على الناظرين فيه فهم مشکلاته ... فعن لى ان اشرحه شرحاً مشتملا على بسط موجزه و حل معضله؛ انجام: قال الخامس فی فضل الصحابه الى آخره اقول يدل على فضل الصحابه الکتاب ... و من آذاهم فقد اذانی الى آخر الحديث و قوله الله الله منصوب بفعل مقدر بی‌کا، تا: قرن 7؛ چند سطری از آخرین قسمت کتاب (مبحث 5 از باب 3 از کتاب سوم فی فضل الصحابه) از این نسخه افتاده؛ بر پشت نخستین برگ با خطی قدیم نوشته شده «کتاب شرح طوالع الانوار حدیثی» و زیر آن نوشته «الشارح الشیخ الامام زین الدین ابوالحسن على المعروف بابن شیخ العربيه الموصلی و هذا الشارح يسمى بالحديثي على ما ذكر في كتاب كشف الظنون». چنین پیداست که نویسنده یادداشت، مردی اهل فضل و دانش بوده و این نسخه را همان شرح حدیثی دانسته است که چلبی از آن نام می‌برد؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج مشکی، 169ص، 29 سطر، اندازه: 16×25سم [ف: 5 - 21]