شرح الصدر

« بسمله رب اشرح لی صدری و یسرلی امری ... و بعد از حمد و ثنای اله و درود و تحیت بر برگزیدگان آن درگاه چنین گوید محمد بن مرتضی مدعو به محسن ... که چون گشایش غصه دل گره بر گره را بفتح الباب سخن بسته اند ... و بسی از کربت غربت دنیا و شکوه جهال علما نما در دلم گره شده بود و هم نفسی نمی یافتم که بدستیاری سخن با او رازی در میان نهم ... بخاطرم آمد که لوحی بدست آرم و به پایمردی قلم و زبان بیان شمه ای از حقیقت حال علم و علما ... بروی نگارم تا شاید بدین وسیله دلی خالی شود و شرح صدری حالی گردد. و به شرح صدر موسوم گشت. »