شرح زبدة الأصول

5. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2202/1 آغاز: الدليل عندنا ای عند الاصوليين ما يمكن التوصل بصحيح النظر فيه به ليخرج نظر الفاسد لانه ليس بدليل فيه ای في نفسه او فی صفاته و احواله الى مطلوب؛ انجام: خلافاً للحقيقة حيث فرقوا بينها بان الباطل ما كان غير مشروع باصله و وصفه ... كالصوم في الايام المنهية هو مشروع باصله لانه حسن لذاته و غير مشروع بوصفه و هو كونه فى ذلك اليوم فصل فی بیان مقدمة الواجب ... متن زبدة الاصول از شیخ بهایی است (953-1031) که آن را در پنج منهج و چند فصل در اصول فقه نگاشته است نسخه ما شرحی مزجی است که آغاز و انجام آن افتاده است و پیش از منهج اول که مبادی و مقدمات منطقی زبده می‌باشد آغاز گردیده و قبل از منهج سوم پایان می‌یابد. شارح به تفصیل مباحث منطقی را شرح نموده و در بخش قضایای منطقی و تقسیم آنها مثال‌های فقهی می‌آورد وی همچنین به نظریات محقق داماد (-1041) (گ19) اشاره کرده است؛ خط: نسخ، کا: عباس بن محمد بن علی بن محمد علی طباطبایی کربلائی، تا: 1255ق؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: شکری فرنگی، جلد: مقوایی، رویه تیماج سیاه، مذهب، 80ص (1-80)، 15 سطر (10/05×17)، اندازه: 14/05×21سم [ف: 11 - 515]