شرح زبدة الأصول

1. تهران؛ عبدالعظیم؛ شماره نسخه: 423 آغاز: قوله أبهى أصل البهاء الحسن و باهية فتهية غلبته بالحسن ... قوله الخطاب قد يراد بالخطاب الكلام الموجه؛ انجام: فقد ظهر مما ذكرنا ان مناط الفرق بين القولين هو تعلق الأمر بالمهية على الثاني و عدمه على الأول، فتأمل. حاشیه و شرحی است با عناوین «قوله - قوله» بر کتاب زبده الاصول شیخ بهائی در علم اصول فقه، در این شرح از میرزای قمی صاحب قوانین نقل قول شده است. اهداکننده نسخه به کتابخانه حاضر در ابتدای آن نگاشته است: «كتب هذا الشرح بقلم جدی العلام حجة الاسلام فی عصره السيد فتاح ابن محسن الحسینی طاب ثراه و انا لعبد العاصی ابوالفتوح بن علی بن فتاح الحسینی العلوی»، و در عطف نسخه نام کتاب «شرح معالم سید فتاح خلخالی» ثبت شده؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: قرن 13؛ مصحح، متن خط خوردگی دارد، محشی به لفظ «منه» و «فتاح»؛ مهر: «عبده الواثق بالله الغنی فتاح الحسینی 1230» (مربع)؛ واقف: ابوالفتح علوی خلخالی، 1343/2/3؛ جلد: تیماج مشکی، 176گ، 21 سطر، اندازه: 15/5×21/5سم [ف: 1 - 330]