شرح دیوان الامام السجاد (ع)

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13795/1 آغاز: آغاز شرح بعد از خطبه: قافیة الالف: تبارک ذوالعلی و الکبریاء ×× تفرد بالجلال و بالبقاء. تبارک تفاعل من البرکة و هی ثبوت الخیر التی فی شئ و سمی بذلک لثبوت الخیر؛ انجام: و موبق نفسه کسلاً و جهلاً ×× و موردها مخوفات الهلاک ... وذلک ان القایل اذا قال اخاف ان یقع امر کذا کانه یقول اعلم و انما یخاف لعلمه بوقوعه فاستعمل الخوف فی العلم قال تعالی و انذر به الذین یخافون خطبه شارح را ندارد. شرحی است بر دیوان منسوب به امام سجاد علی بن حسین(ع) این شرح به جنبه‌های ادبی دیوان پرداخته است. از این شرح شیخ آغا بزرگ در الذریعه (431/9) یاد نموده لکن نسخه‌ای معرفی نکرده؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: مقوایی، 34گ (1پ-34پ) [ف: 37 - 342]