شرح دیوان الامام السجاد (ع)

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 12780 آغاز: احمد الله حمد العارفین جلال عظمته و اصلی علی خیر خلقه محمد و عترته و اسلم تسلیماً کثیراً اما بعد فبعض الاوداء الذین معهم وداد فی حقهم اعتقاد ولم یکن لهم قط عناد ... قافیه الالف، تبارک ذو العلی ... تبارک التی تعالی و هو فعل ماض و مشتق من التبارک، و ذو بمعنى صاحب؛ انجام: لانه جواب الشرط المضمر تتلق مواعظی فانک ان تلق تفر و حلولی مجرداً بالاضافة و کذلک ... و هو اعلم بالصواب و الیه المرجع و المآب. کامل؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 742ق؛ مصحح، محشی، 6 بیت شعر فارسی از مهستی گنجوی به خط کاتب در انجام آمده؛ ترقیمه: «فرغ من تعلیق هذه الابیات ... الداعى لدولة صاحبها ... کمال الدین الیزدی ... فی ذی القعدة من اثنین و اربعین و سبعمائة و الحمد لله على نواله»؛ کاغذ: شرقی، جلد: مشمعی زرشکی، 19گ، 34 سطر (18×8)، اندازه: 12×22سم [ف: 32 - 460]