شرح دعاء سیفی

4. شیراز؛ شاهچراغ؛ شماره نسخه: 750/2 آغاز: بسمله - الحمد ثنائی الله اسمیه و اسم ذاتی هو الله الذی لا اله الا هو الحی القیوم - اللهم بحق الهیتک و وحدانیتک و بحق عظمتک و قوتک و قدرتک و سلطانک سخرلی الجن و الانس و الشیاطین و السلاطین؛ انجام: اللهم عنی کل هم و غم یا مجیب و یا کریم اجبنی برحمتک یا ارحم الراحمین و صلى الله علی محمد و آله الطاهرین و الاحفاد و لاقوة الا بالله العلی العظیم. دعای سیفی محتوی اسرار خفیه و اسم اعظم است که گویند هر که آن را بخواند و بداند جن و انس و شیاطین و سلاطین مسخر او میشوند و بر اسرار خزائن غیب اطلاع می‌یابد. این شرح را ابوعبدالله از قول شیخ عبدالرحمن الوصمعی که مقیم مکه بوده است نقل می‌نماید و به زبان عربی است؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: نخودی، جلد: مقوا با کاغذ سبز، 21ص، 17 سطر (11×17)، اندازه: 16×21[ف: 1 - 240]