شرح حكمة العين

2. اصفهان؛ عمومی اصفهان (فرهنگ سابق)؛ شماره نسخه: 2712 آغاز: مطلقا ذهنا كان او خارجيا عبارة عن كون الشئ فى الاعيان تعميم الوجود الذهنى و الخارجى مستفاد مما سبقوة ... و لاشك ان الموجودات باسرها مشركه فى هذاالمعنى فانا اذا قطعنا النظر عن لفظ الوجود؛ انجام: برابر؛ هر چه در این تخته قلم نقش بست ×× زان همه جز باد نیامد بدست / ترک هوس کرده پیش گیر ×× ره بسوی مصلحت خویش گیر خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج سیاه، 532ص، 23 سطر (16×8)، اندازه: 16×8سم [ف: 1 - 260]