شرح حكمة العين

41. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1860 آغاز: العلماء فى العالمين قطب الحق و الدين الشيرازي جميعاً مشير اليها بقولى فى الحواش القطبيه ... و اعلم ان الطالب السالك الى الله اذا الحظه بماله من صفات الجلال؛ انجام: فلا ميل حيث لا مدافعة و لا ممانعه ... فانه قد لا يحس به مع وجوده لضعفه كما في تبنة و نحوها و اذا لم يجىء القاسر المحرك كان وجوده كعدمه بالنسبة اليه و فيه المطلوب این نسخه قسمت بیشتر دیباچه محمد بن مبارکشاه را فاقد است و تنها چند سطر از آن را دارد و نیز طبیعیات را تا پایان مقاله دوم (مبحث 8-میل) و مقاله 3-5 را ندارد؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 11؛ از روی نسخه‌ای که به دست اسعد بن محمد موسوی حسینی یکی از شاگردان سید شریف در 795 نوشته بوده، اسعد پسر محمد کاتب نسخه اصل این نسخه، در ذیل الهیات و پس از آغاز بخش طبیعی چنین رقم کرده: «فرغ من كتابة القسم الاول من هذا الكتاب الذى هو بحر عميق العبد المذنب المحتاج الاحقر اسعد بن محمد بن جعفر بن احمد الحسينى ثم الموسوى في اواخر ربيع الاخر لسنة خمس و تسعين و سبعماه حامد الله و مصليا على جده ... مع الحواشى التي املاها الاستاد المخدوم المولى ... زين الملة و الحق و الدين على المشتهر بسيد شريف اعلى الله ... شانه و مد الله تعالى ظلاله على مستفيديه». از نوشته کاتب نسخه اصل پیداست حاشیه‌های سید شریف را نیز در نسخه ثبت کرده اما کاتب نسخه ما آنها را رونویس نکرده و تنها چند فقره از حواشی گرگانی در کنار نخستین صفحات این نسخه با نشان «س قدس سره» یا «س» آورده؛ چند فقره حاشیه از خطائی، تاریخی که در این نسخه یاد شده در کوچک ساختن دائره تردید درباره عصر زندگی مؤلف تأثیر دارد؛ مهر: «عبده زین العابدین» (بیضی)؛ کاغذ: شکری، 372ص، 23 سطر، اندازه: 12/5×24سم [ف: 5 - 330]