شرح حدیث «کنت کنزا مخفیا»

5. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 339/30 آغاز: بسمله. قال الله تعالى: «كنت كنزا مخفيا فاحببت ان اعرف فخلقت الخلق لكي اعرف» قبل ايجاد العالم و الآدم از که مخفی بود؛ انجام: سئوال روح انسانی از نورذات حق بظهور آمد یا از صفات. جواب بقول بعضی از نور ذات و يقول بعضی از صفت جمال و جلال. كما قال قطب الاقطاب شیخ نجم الدين الكبرى عن سيد العارفين ابوبكر الواسطى رحمةالله عليهما قال: «تصادم صفة الجمال و صفة الجلال فتولد منهما الروح المحمدی. و صلى الله على سيدنا محمد و آله. تم بعون الله. این گفتار در شرح این عبارت بالا است که از حدیث‌های قدسی به شمار آوردند و عارفان بیشتر از آن یاد می‌کنند. شارح در آغاز اشکالی بر آن می‌کند و می‌گوید: خدا از که نهان بود و خواست خود را هویدا سازد از خود اگر نهان بود پس بخود آگاه نبود. دیگری هم نبود که او از وی نهان باشد؛ خط: تعلیق، کا: نصیرالدین حسین حر حسینی، تا: 1076ق؛ 2گ (86ر-87پ) [ف: 3 - 423]