شرح تهذیب المنطق

7. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 19117 آغاز: شکر عبارت از ذکر کردن صفتهای مذکوره است و صحبت داشتن به دل و خدمت کردن به اعضا در برابر نعمت و پس و بس (کذا) نسبت میان هر دو عموم و خصوص من وجه باشد چه حمد اعم است به حسب متعلق که نعمت است و غیر نعمت؛ انجام: فصل الاستقراء تصفح الجزئیات لاثبات حکم کلی دانستی که حجت بر سه قسم است قیاس و استقراء و تمثیل بعد از فارغ شدن مباحث قیاس شروع کرد در تعریف استقراء و تمثیل و استقراء تصفح یعنی پیروی کردن موجودی از اوایل دیباچه تا مبحث استقراء است. شرح فارسی روانی است بر «تهذیب المنطق» سعدالدین تفتازانی؛ شارح ابتدا بندی از متن را ذکر می‌نماید و سپس به توضیح و شرح آن می‌پردازد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ واقف: خانم بیگم عقیلی، خرداد 1371؛ کاغذ: نخودی و فستقی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 62گ، 12 سطر، اندازه: 11×21سم [ف: 24 - 214]